Blog 28-1-19

Een pittige en mooie week achter de rug!

Dinsdag speelde ik op de crematie van de moeder van vrienden in Amsterdam. Ik hield me recht door o.a. naar deze tweelingbroers met hun lieve kinderen op schoot te kijken. Je kent elkaar nauwelijks, maar wat een liefde voel je dan voor ze. Erna bij het luisteren naar “à ma fille” van Aznavour knakte ik pas even.  Afgelopen woensdag speelde ik eerst met violiste Maria Eldering bij TV Max voor de Maag Lever Darm Stichting. We deden twee Shaffy fragmenten. Shaffy, die ook aan slokdarmkanker overleed in 2009. Ik bracht hem een keer naar een bestraling in het AVL. De dienstdoende internist was benieuwd naar slikproblemen en had gevraagd: “hoe is het met drinken?“ Waarop Ramses antwoordde: “dat doe ik nog met heel veel plezier!” Daarna reden we in eend met open dak naar de Amstel voor een drankje aan het water. De enige keer dat ik meer dronk dan hij.          Aan tafel bij Sybrand Niessen en Martine van Os, ontmoette ik de gepassioneerde onderzoekers, indrukwekkende verhalen van betrokkenen en ook voetballer Dirk Kuyt, die zijn vader aan kanker verloor. Bijzonder werd het. Er ontstond een mooi wij-gevoel. Laten we doneren! Vroegtijdige opsporing kan 50 % ellende voorkòmen. Na afloop – wèl na een fotootje met “goed gespeeld jongen,” Dirk, snel naar Uden voor een Dubbel Leven in theater Markant.  Daar waar we eerder nog even twijfelden om het wel doorgang te laten hebben, zat de kleine zaal toch nog mooi vol. Bij aankomst ’s middags trof mijn technicus Nanine een zaal aan zonder beamer en scherm. Zonder mij te willen storen in Hilversum, regelde ze een haar bekend verhuurbedrijf dat ons uit de brand hielp. Chapeau Nanine! En dat terwijl de lokale technicus had gezegd: “dan doe je het toch zònder?” Ja hoor, t’is 33 % van de show. Onder het publiek ook mijn middelbare schoolgenootje Tres en andere westerlingen die in de jaren waren afgedaald in NL. Iemand die zelfs voor de tweede keer kwam en haar ouders fêteerde, een clubje volgers van het eerste uur, collega’s uit de plaatselijke verslavingszorg. Leuk allemaal. Daar een hotelletje in de sneeuw genomen en de volgende morgen 08.30 naar Nieuwegein voor een symposium. ’s Avonds even basketballen om een lichte zweepslag op te halen in mijn rechter kuit ( Kuyt?) en strompelend naar huis te gaan. ’t Gaat nu alweer. Vrijdags met Kees Post en Bob Schimscheimer naar Bergen voor een privéfeest, zaterdag met Cor Bakker naar Castricum . Wat een feestje werd dat! We deden ons programma “En Route” een half jaar in 2016 en nu pakken we hem weer af en toe op. De daar woonachtige impresario Marijke bakte hééérlijke tong voor ons, de Koningsduyn zaal was uitverkocht. Het ongesubsidieerde theater beschikt niet over een vleugel. “Ik speel liever op een goeie piano dan op een slechte vleugel. En deze is zuiver en loopt lekker…” aldus gelukkig Cor, die me ontroerde met zijn virtuose spel bij “Moulins de mon coeur,” van de net overleden componist Michel Legrand. Het dempende middenpedaal afwisselend met het vrije pianogeluid. Ongelofelijk mooi. Publiek na afloop super enthousiast, fijne nazit, die zonder Cor’s inmiddels vertrouwde woorden nog veel langer had geworden: “de bus gaat vertrekken!”     Zondag. Nog ééntje. Vlaardingen, Stadsgehoorzaal, 14.00 uur. Dan moet je toch 11.30 uur al rijden anders wordt het krap. Wat denk je? Opnieuw beamer pech. In deze overigens prachtige sfeervolle zaal. Door een storing verdween ineens het beeld of kwam het terug in een licht ‘gekropt’ beeld. Alles iets langwerpiger. Aanvang tien minuutjes later, maar het kwam goed. Wat een super reacties in de foyer. Komt het doordat ik bijna aan het eind zit van 2,5 seizoenen toeren? Of omdat Vlaardingen en Alderliefste zo’n lange historie hebben samen? Feit was dat ik tòch weer even achter m’n oren krabbelde of ik dit programma Dubbel Leven niet gewoon moet blijven doen. Aan de andere kant is het weer tijd voor wat nieuws. Op de terugweg vind ik een compronis . Ik stop weliswaar met toeren, maar zet het programma gewoon op m’n website . Dan kunnen opdrachtgevers ( scholen, GGZ organisaties, verenigingen, theaters of wie dan ook) individueel kiezen voor dit programma. Waarin ik eindelijk die twee werelden kon verenigingen.  Donderdag a.s. doe ik mijn allerlaatste uit de tour. In de Amstelveense schouwburg. À plus!

G